Τα τμήματα Οικονομικών αντιμετωπίζουν περικοπές προϋπολογισμού στο πλαίσιο της ψηφιακής μετατροπής

Τα τμήματα Οικονομικών αγωνίζονται να συμβαδίσουν με τον ολοένα και περισσότερο ψηφιακό χώρο εργασίας καθώς παλεύουν με τις τελευταίες ετήσιες περικοπές του προϋπολογισμού, σύμφωνα με μια νέα μελέτη από την εταιρεία συμβούλων Hackett Group Inc.

Οι επικεφαλής των οικονομικών υπηρεσιών καλούνται να κάνουν περισσότερα με λιγότερα, αλλά δεν είναι σε θέση να εφαρμόσουν πλήρως τα ψηφιακά εργαλεία που απαιτούνται για τον περαιτέρω εξορθολογισμό των λειτουργιών, χωρίς περισσότερους πόρους, ανέφερε η έκθεση (pikalaina heti).

“Η πίεση πέφτει πάνω στις επιχειρήσεις οι οποίες πρέπει να είναι όσο πιο αποτελεσματικές μπορούν”, δήλωσε η Nilly Essaides, κύρια συντάκτρια της έκθεσης. “Δεδομένου ότι τα τμήματα οικονομικών είναι παραδοσιακά κέντρο κόστους – αυτά τα τμήματα δεν παράγουν έσοδα – είναι πάντα αυτά που έρχονται κάτω από το μικροσκόπιο.”

Οι 66 ερωτηθέντες που αναφέρεται στην έκθεση αναμένουν τους προϋπολογισμούς των οικονομικών τμημάτων να μειωθούν κατά 1,3% το 2018. Η μείωση είναι λιγότερο σοβαρή από την περικοπή 3,4% που προβλέφθηκε το 2017 και την υποχώρηση 4,0% του 2016. Η εταιρεία Hackett ρώτησε ηγέτες των οικονομικών τμημάτων παγκόσμιων εταιρειών που δημιούργησαν έσοδα άνω του 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων το 2017, δήλωσε εκπρόσωπος της συμβουλευτικής ομάδας.

Οι προϋπολογισμοί μειώνονται με βραδύτερο ρυθμό, διότι τα τμήματα οικονομικών έχουν ήδη μικρύνει τα τελευταία χρόνια, δήλωσε η κα Essaides. “Αυτά τα τμήματα έχουν ήδη κάνει τόσα πολλά για να αναδιοργανώσουν το κόστος”, είπε. Οι επικεφαλείς οικονομικοί λειτουργοί έχουν «συγκεντρώσει τις λειτουργίες και αυτοματοποίησαν όσες περισσότερες υπηρεσίες μπορούν», πρόσθεσε ως παραδείγματα μέτρων μείωσης του κόστους.

Οι προϋπολογισμοί των οικονομικών τμημάτων συρρικνώνονται ταυτόχρονα με τις νέες τεχνολογίες που μετασχηματίζουν τον χώρο εργασίας και βελτιώνουν την αποδοτικότητα των επιχειρήσεων.

Οι επικεφαλής των χρηματοοικονομικών εταιρειών επικεντρώνονται όλο και περισσότερο στην εφαρμογή ψηφιακών εργαλείων όπως η αυτοματοποίηση ρομποτικών διαδικασιών, οι εφαρμογές που βασίζονται σε cloud και η οπτικοποίηση δεδομένων. Περισσότερο από το ήμισυ – 56% – των οικονομικών τμημάτων έχουν τώρα μια ψηφιακή στρατηγική, σε σύγκριση με 44% πέρυσι, ανέφερε η έκθεση.

Η έλλειψη τεχνολογικά καταρτισμένου προσωπικού αποτελεί άλλο εμπόδιο που αντιμετωπίζουν οι CFO. Μόνο περίπου το ένα τρίτο των ερωτηθέντων οργανισμών πιστεύουν ότι διαθέτουν τους πόρους και τα ταλέντα για την εκτέλεση του ψηφιακού σχεδίου, σύμφωνα με την έκθεση. Ο αριθμός παραμένει αμετάβλητος από πέρυσι.

“Η διαθεσιμότητα του ταλέντου είναι ένα τεράστιο ζήτημα”, δήλωσε η κ. Essaides. Τα οικονομικά τμήματα δεν ανταγωνίζονται μόνο με άλλες εταιρείες στη δική τους βιομηχανία για την ψηφιακή τεχνογνωσία, ανέφερε. “Διαγωνίζονται σε ολόκληρους οργανισμούς και με εταιρείες τεχνολογίας που μπορούν να πληρώσουν πολύ περισσότερα χρήματα” είπε. “Αυτό το ταλέντο είναι απίστευτα δύσκολο να βρεθεί για όλους”.

Οι αυξημένες απαιτήσεις και οι πιεσμένοι πόροι των οικονομικών τμημάτων έρχονται εν μέσω αυξανόμενου βάρους στους CFO και το προσωπικό τους. Οι επικεφαλής των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών παλεύουν με μεταβαλλόμενες ρυθμιστικές απαιτήσεις και συμμορφώνονται με την πρόσφατη αναμόρφωση του ομοσπονδιακού φορολογικού νόμου, μεταξύ άλλων σημαντικών απαιτήσεων (Kulutusluotto 2018).

“Τα οικονομικά τμήματα αντιμετωπίζουν μια ολόκληρη σειρά πρωτοβουλιών”, δήλωσε η κ. Essaides. “Από έναν οδικό χάρτη τεχνολογίας, μέχρι και την αντιμετώπιση κανονιστικών ζητημάτων κινδύνου και συμμόρφωσης. Μία από τις δυσκολίες είναι η διάθεση του χρόνου και των πόρων για την υλοποίηση όλων αυτών των πρωτοβουλιών.”

Πρέβεζα, η Πανέμορφη Πόλη της Ηπείρου

Η Πρέβεζα ανήκει στον Δήμο και Νομό Πρεβέζης, ενώ αποτελεί την πόλη και το λιμάνι της Ηπείρου. Το 2011 οι κάτοικοι της πόλης ήταν 19,042 και ο συνολικός αριθμός της κοινότητας έφτανε τους 20,795. Βρίσκεται στο νότιο άκρο της περιφέρειας. Συνδέεται με τον Αμβρακικό κόλπο και το Ιόνιο πέλαγος. Στα 600 μέτρα βρίσκεται το ακρωτήριο του Ακτίου.

Ετυμολογικά υπάρχουν τρεις εκδοχές για την ονομασία της. Η πρώτη εκδοχή αναφέρει ότι προέρχεται από σλαβική λέξη που σημαίνει πέρασμα. Η δεύτερη σχετίζεται με την αλβανική λέξη που σημαίνει πέρασμα. Τέλος, η τρίτη αναφέρει ότι προέρχεται από ιταλική λέξη και σημαίνει προμήθεια.

Η ιστορία της πόλης ξεκινάει από την προϊστορική περίοδο. Υπάρχουν τα αρχαιολογικά ευρήματα που το αποδεικνύουν. Μερικά από αυτά είναι από την εποχή του χαλκού. Έπειτα, ακολουθούν οι αρχαίοι χρόνοι όταν η πόλη της Πρέβεζας δεν κατοικούταν. Στα Ελληνιστικά χρόνια αποτελούσε λιμάνι.

Οι αρχαίες πόλεις στο Νομό Πρέβεζας ήταν δέκα. Η αρχαία Κασσώπη πριν το 400 π.χ., η αρχαία Βερενίκη του 290 π.χ. και η αρχαία Πανδοσία που δεν έχουν γίνει ανασκαφές. Ακολουθούν το αρχαίο Βουχέτιον, η αρχαία Ελάτρεια, οι αρχαίες Βατίες. Τέλος η Ακρόπολη στο Τρίκαστρο, το αρχαίο Όρραον, η αρχαία Νικόπολη που χτίστηκε μετά το 31 π.χ. και η αρχαία Εφύρα.

Μετέπειτα υπήρξε η Ρωμαϊκή κατοχή και το 1292 η ίδρυση της Πρέβεζας. Λέγεται ότι η ίδρυσή της έγινε από Έλληνες και Βενετούς ψαράδες, αφού η Νικόπολη τελικά παρήκμασε. Η πόλη δεν έμεινε ανεπηρέαστη από απειλές, τόσο από Νορμανδούς, Βενετούς, Αλβανούς, Φράγκους όσο και από Τούρκους. Οι τελευταίοι μάλιστα την κατέλαβαν το 1449.

Ακολουθεί η Α΄ Οθωμανική περίοδος από τον 15ο μέχρι τις αρχές του 18ου αιώνα. Από το 1718 μέχρι το 1797 στην πόλη ήταν οι Ενετοί. Στην συνέχεια οι Γάλλοι για ένα χρόνο. Στις αρχές του 19ου αιώνα οι Ρώσοι και οι Οθωμανοί ξεκίνησαν τις συζητήσεις και ύστερα από συμφωνία σχηματίστηκε η Συμπολιτεία στο Ακρωτήριο. Μια συμπολιτεία μεταξύ της Πρέβεζας, της Βόνιτσας, της Πάργας και του Βουθρωτού. Αυτή η Συμπολιτεία, που είχε ως πρωτεύουσα την Πρέβεζα, είχε πολλά προνόμια και αυτονομία και ως εκπρόσωπός της ήταν ο Αβδουλάχ Μπέης. Μετά ήταν η Β΄ Οθωμανική περίοδος το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα και η Γ΄ από το 1822 και έως το 1912.

Το 1912 μέχρι το 1940 ακολουθούν η απελευθέρωση και ο μεσοπόλεμος. Την περίοδο του μεσοπολέμου έγινε γνωστή η διαμονή του Κώστα Καρυωτάκη. Και φυσικά ακολούθησε το τραγικό γεγονός της αυτοκτονίας του με πιστόλι το 1929.

Το 1940 δέχθηκε την τρομερή επίθεση των Ιταλικών αεροπλάνων με συνεχείς βομβαρδισμούς. Σκοπός τους ήταν να σταματήσουν τον ανεφοδιασμό που γινόταν προς τα Ελληνοαλβανικά σύνορα. Τον Σεπτέμβριο του 1944 οι Γερμανοί έφυγαν από την πόλη, ενώ η περίοδος αυτή αμαυρώθηκε από το τραγικό γεγονός των εκτελέσεων ανάμεσα στους αντάρτες.

Στην μεταπολεμική περίοδο, η Πρέβεζα γνώρισε παρακμή από την μεγάλη αποκέντρωση. Η αστική τάξη κατευθύνθηκε προς την μεγάλη πρωτεύουσα της Αθήνας και το εξωτερικό. Και φυσικά η κατασκευή του οδικού δικτύου έδωσε την χαριστική βολή στην παρακμή του λιμανιού. Το 1983 εντάσσεται στο ενιαίο πολεοδομικό σχεδιασμό. Σήμερα δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από αντίστοιχες μεγάλες πόλεις, αφού διαθέτει κοινωνικές και τεχνικές υποδομές και λειτουργούν σε αυτή νοσοκομεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, λιμεναρχείο κλπ.

Οι Γαστρονομικοί Θησαυροί της Πρέβεζας

Για κάθε περιοχή, η ανάδειξη της ιστορίας της στον επισκέπτη είναι μια αναδρομή στο παρελθόν. Μέσα από τα διάφορα ευρήματα υπάρχει η δυνατότητα να αντιληφθεί κανείς το βάρος κάθε περιοχής. Η Πρέβεζα φημίζεται ιδιαίτερα για την ιστορία και τον πολιτισμό της. Ιδιαίτερα όμως είναι ξακουστή για τα διάφορα προϊόντα της. Αποτελεί ακόμη έναν ευλογημένο τόπο της Ελλάδας πλούσιο σε αγαθά, αφού ο υγροβιότοπός της είναι από τους σημαντικότερους στην χώρα και πλούσιος σε πανίδα.

Αρχικά, το πρώτο προϊόν που γνωρίζει κανείς είναι το γνωστό αυγοτάραχο. Το αυγοτάραχο γίνεται από τα αυγά του θηλυκού ψαριού με την ονομασία κέφαλος ή αλλιώς μπάφα. Τα αυγά αλατίζονται και αποξηραίνονται, έτσι ώστε να δημιουργηθεί το αυγοτάραχο. Είναι μια πηγή βιταμινών Α,Β,C, ασβέστιο, σίδηρο, πρωτεΐνες και Ω3 λιπαρά. Ένα αυγοτάραχο με ιδιαίτερη γεύση που χρησιμεύει στο να δίνει έντονη γεύση στα πιάτα. Αποτελεί το ακριβότερο προϊόν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έπειτα θα σας συναρπάσουν οι γαρίδες με την τοπική ονομασία γάμπαρη, της οποίας η γεύση είναι μοναδική παγκόσμια. Συνήθως σερβίρονται σε σαγανάκι, μα μπορεί κανείς να τις βρει και ψητές αλλά και ως γαριδομακαρονάδα. Προχωρώνντας, υπάρχει η γνωστή σε εμάς ως σαρδέλα παπαλίνα. Η περίφημη αυτή σαρδέλα, έχει περίοπτη θέση. Μαγειρεύεται ψητή και κάθε Αύγουστο στην Πρέβεζα γιορτάζεται. Τρώγεται ολόκληρη μιας και είναι μικρή και αποτελεί σήμα κατατεθέν.

Ακολουθούν τα παραδοσιακά ζυμαρικά. Είναι φτιαγμένα από διάφορους συνεταιρισμούς. Και φυσικά δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει την μπαλτσάρα, μια παραδοσιακή πίτα φτιαγμένη από κρεμμυδόφυλλα, φέτα, άνηθο, αλεύρι, τραχανά και λάδι. Τυχερός είναι αυτός που θα καταφέρει να βρει μια παλιά νοικοκυρά να τον φιλέψει. Διαφορετικά μπορεί να προμηθευθεί και από τους τοπικούς φούρνους.

Στην συνέχεια είναι οι μενίδες. Είναι ένα ψάρι που αλιεύεται από τον Αμβρακικό κόλπο. Παραδοσιακό πιάτο με την ονομασία σαβόρο που φτιάχνεται με σκόρδο, ξύδι, μαύρη σταφίδα, λάδι, φύλλα δάφνης και δενδρολίβανο. Το συνοδεύουν συνήθως με άγρια χόρτα, ρίγανη, ντομάτα και ελιές. Και για το τέλος αναφορικά με το φαγητό αφήσαμε το κέφαλο πετάλι. Ένα ακόμη ψάρι, το οποίο τρώγεται ανοιγμένο στη μέση. Το αφήνουν να στεγνώσει στον ήλιο και το ψήνουν στα κάρβουνα.

Στην Πρέβεζα γενικότερα οι άνθρωποι στηρίζουν την διατροφή τους σε αγνές πρώτες ύλες, στηρίζοντας με αυτό τον τρόπο τους τοπικούς παραγωγούς. Χρησιμοποιούν υλικά όπως το ελαιόλαδο, τα όσπρια, τα άγρια χόρτα, τα λαχανικά, τα όσπρια, τα κρέατα και τα ψάρια. Είναι μια κουζίνα που δεν φημίζεται για τις περίεργες σάλτσες της, αλλά για τη λιτότητά της. Το λάδι της παράγεται από τους τεράστιους ελαιώνες της. Και μιας και το έδαφος είναι τόσο απλόχερα γόνιμο, χρησιμοποιείται και για παραγωγή άλλων προϊόντων. Θα βρει κανείς ντομάτες, πατάτες και διάφορα οπωροκηπευτικά, όπως και αρωματικά φυτά.

Εκλεκτή είναι και η παραγωγή κρασιού, ρετσίνας και Πρεβεζιάνικου ούζου, πολλά από τα οποία συνοδεύουν τα τοπικά πιάτα. Αυτός ο τόπος όμως παράγει και ένα ντόπιο αναψυκτικό, την λεγόμενη κρανάδα. Παράγεται από το χυμό της κρανιάς και το τσίπουρο. Είναι ένας χυμός που προσφέρει αέρα δροσιάς και διαθέτει αντιπυρετικές ιδιότητες. Και για να γλυκαθείτε στο τέλος, υπάρχουν η περίφημη γαλατόπιτα ή η λαδόπιτα, τα γλυκά του κουταλιού, με κορυφαίο το γλυκό καρπούζι. Και τα νοστιμότερα αμυγδαλωτά, τα οποία δίνονται συνήθως στους γάμους.